Uwięziony w ortezie mam ograniczoną mobilność na najbliższe 10 tygodni.
Pan doktor ortopedii jednoznacznie nakreślił warunki leczenia naderwanego ścięgna. I nie ma od tego odwołania!
Całodobowy ciężar na nodze nie ułatwia najprostszych czynności, nie mówiąc o gimnastyce podczas zbiegów higienicznych…
Co to będzie, gdy zachce się nam iść do filharmonii lub opery w zbliżającym się sezonie?
Tak więc trzeba zająć się modą dla osoby z niepełnosprawnością.
Zacznę od dołu.
Elegancka orteza typu „walker” (do chodzenia) wprawdzie dobrze się prezentuje, ale jak np. założyć spodnie od garnituru?
Orteza unosi mnie na ok 8 cm „nad poziom morza”. Nie ma takich butów, które zlikwidowałyby kuśtykanie i kulenie. Chodzenie o kulach na jednej nodze nie wchodzi w rachubę.
Częściowym rozwiązaniem jest but ortopedyczny niwelujący różnicę o 5 cm. Czyli pozostałe 3 trzeba „nadrobić” balansując biodrami. Niezbyt to komfortowe.
But nie jest zbyt elegancki, chociaż wygląda egzotycznie (Japonia lub teatr grecki).
Ale mogę się przemieszczać! W mieszkaniu idzie mi całkiem sprawnie.
Kule nie nadają wdzięku i są trudne w obsłudze, może pchany wózek na zakupy częściowo ułatwi utrzymanie równowagi. Gdy dojdę do etapu wychodzenia z domu…
Kółka wyglądają na godne zaufania.
Spodnie przypominają te z kabaretu, gdy faceci zdejmują je jednym szarpnięciem. Dostępne były tylko czarne.
Niepełnosprawność wykształca umiejętności fizyczne, które uzupełniają powstałe niedobory.
Niedługo pomyślę o modzie na zimę 2026
